با سلام و عرض ادب خدمت دوستان

دفعه دومی بود که به هند میرفتم. راستش را بخواهید این بار هندوستان را بهتر و مدرن تر دیدم  و به این نکته پی بردم که با این که این کشور 1 میلیارد و 250 میلیون جمعیت داره و اختلاف طبقاتی بسیار داره و مردم فقیر زیاد، اما منوجه شدم کم هم قشر متوسط آمریکا دیده در آنها وجود نداره! نمیخوام بگم امریکا دیدن دلیل بر مایه داری و ....است. اما شما اگر آمار بگیرید، می بیند به نسبت ما ایرانیان رفاه بیشتری دارند. ولش کن مرا چه به این حرفها!! این بار هم با پرواز قطر ایرویز به فرودگاه بین المللی چنای (یکی از شهرهای مهم هندوستان)  وارد شدم. ساعت 2 صبح پروازم نشست و پس از  دریافت چمدان که تقریبا آخرین چمدانی بود که میرسید!! ساعت 3:15 از فرودگاه بیرون رفتم و استاد و راننده ای از دانشگاه وی آی تی چنای منتظرم بودند و بعد از 20 دقیقه مرا به هتل  با کلاسی:-) بردند. سخنرانی من در دانشگاه وی آی تی چنای که از دانشگاههای با رتبه بسیار خوب هند است، در مورد Graphs related to reconfiguration problems بود. از جمله جاهای دیدنی چنای Mahabalipuramبود و آن سنگ بزرگ که در تکیه گاهی کوچک ایستاده و به پایین نمی غلطید، جالب توجه بود. بهترین سخنرانی از نظر من از پروفسور چیا که از مالزی دعوت شده بود، بود که در مورد Skew number of graphs صحبت کردند.  روز سوم یکشنبه 18 دسامبر با پرواز از چنای به شهر Madurai رفتم و در اونجا از دانشگاه کالاسالینگام  ماشینی فرستاده بودند که مرا به دانشگاه کالاسالینگام ببرد. کنفرانس خیلی خوبی بود و سمینارها سطح خوبی داشتند.  شاید مشهورترین شخص و ریاضیدان در این کنفرانس Beineke بود که کارهای قابل توجهی در گرافهای خطی (یالی) دارد. من در کالاسالینگام در مورد Distinguishing number and distinguishing index صحبت کردم که مورد توجه هم قرار گرفت:-) اکثر نتایج را با دانشجوی با استعداد و فعالم خانم سلطانی بدست آورده بودیم که جا دارد ازش تشکر کنم. به هر حال دیشب به یزد رسیدم! اما چه رسیدنی! در فرودگاه مهرآباد، پرواز آسمان به مقصد ایلام که قبل پرواز من بود کنسل شد و ایلامی ها برای اعتراض نمی گذاشتند پرواز یزد برگزار بشود!! (چه منطقی). حوصله نوشتن در مورد اینکه چه گذشت را فعلا ندارم:-( نمیدونم چی بگم. آرزویم این است که ایران، بهتر از این که هست شود و سطح رفاه و زندگی مرم گل ایران بیش از پیش بهتر شود.