دوستانی که  زحمت می کشند و مطالب وبلاگم را دنبال می کنند می دانند که چند مدتی است آنگونه که باید و شاید نمی نویسم و راستش حوصله ندارم و از دلایلش شاید دلسردی و یاس باشد:-( نمی دانم  چرا باید اینقدر نسبت به جامعه ریاضی، ریاضی و دانشجویان و ...حساس باشم؟! همین یکی دو روز قبل بود که در سر کلاس درس دیگه نتوستم تحمل کنم و از دانشجویانم در آن درس نالیدم! از بی نظمی هایشان! از بی انگیزگی شان! از بی هدف بودنشان! از نداشتن اعتماد به نفسشان! از هدر دادن وقت و  عمرشان! و ....البته بگذارید عرض کنم که هنوز هستند تک و توک دانشجویی که ای بگی نگی یه چیزایی از درس متوجه  میشن. راستش رو بخواین از نظر من سخت ترین لحظات یک استاد و معلم زمانی است که قشنگ از نگاه ها و  رفتارهای دانشجوهاش می فهمه که بالغ بر 90 درصد بچه ها مطالب را نمیگیرن:-( و هر چه بخواد سعی کنه توضیح بیشتر بده نمیشه که نمیشه!!!

مثلا میخواستم در مورد حوزه صحیح در جبر بگم....

من: خوب بچه ها! کی یادشه حلقه چی بود؟؟ آیا کسی مثالی بلده؟!                 دانشجوها: 

من: گروه که یادتونه! اینقدر درموردش گفتیم...حدود 40 ساعت....                      دانشجوها:

من: عمل روی گروه چی؟؟!!                                                                     دانشجوها:          

 من:

خوب  حالا بریم سراغ یک درس دیگه! مثلا  بریم سراغ جبرخطی.....

پس از تعریف فضای برداری و آوردن 5-6 مثال از آن:

من: بچه ها کسی میتونه یه مثال دیگه از فضای برداری بزنه؟!                    دانشجوها: استاد مثلا مثلثات 

من: چی؟!!  منظورت چیه از مثلثات؟؟                        دانشجو: استاد  همون سینوس و کسینوس دیگه!

من: منظورت توابع مثلثاتی است؟؟      در این هنگام یک دانشجوی دیگه میگه استاد هذلولی     

من:    

بگذریم...بازم بگم هنوز خدا رو شکر یکی دوتا تو کلاسها هستند که بد نیستند ولی به خاطر عدم اعتماد به نفس حرفی نمیزنند. خوب این نمونه مثالی از کارهای آموزشی بود

خواستم از کارهای پژوهشی هم بنویسم، که الان حسش نیست.  اوووووووه چقد منفی نگری و ناامیدی شد این پست... بگذارید با دلخوشی تمومش کنم.... هفته معلم است و دیروز روز استاد بود...  راستش شاید باور نکنید که چقدر  عاشق استادان و معلمانم هستم مخصوصا 2-3 نفر ویژه که واقعا با علم و سواد و محبت و دانایی شون حال کردم و حظ بردم از وجودشون. انشاا... زنده باشند و تشنگان علم از وجودشون نهایت بهره را ببرند.