بسیاری از عددهای اول به صورت جفتهایی به شکل p و p+2 هستند، مانند 3و5 ، 11و13 ، 29و31 . حدسی در نظریه اعداد وجود دارد که ادعا می کند تعداد این گونه جفتها نامتناهی باشد. برون در 1919 اثبات کرد که بینهایت عدد p موجود است به طوری که هم p و هم p+2 حاصلضرب حداکثر 9 عدد اولند. این اثبات توسط سایر ریاضیدانان پیشرفت کرد به طوری که در 1924، رادماخر عدد موجود در کار برون را از 9 به 7 کاهش داد. در 1930 بوخشتاب این تعداد را به 6 و در 1938 به 5 رساند. ونگ با مفروض دانستن صورت تعمیم یافتهی فرضیه ریمان در 1962 نشان داد که بینهایت عدد اول p موجود است به قسمی که p+2 حاصلضرب حداکثر 3 عدد اول است. با این حال بوخشتاب در 1965 و بدون در نظر گرفتن صحت فرضیه ریمان توانست اثبات کند که به ازای عدد c ثابت، بینهایت عدد اول p موجود است به قسمی که p+2 حاصلضرب حداکثر c عدد اول است. چن در مقالهای که در 1973 منتشر گردید اثبات کرد که عدد c=2 برای اثبات بوخشتاب کفایت میکند.
اخیرا (17 آوریل) مجله بسیار معتبر Annals of Mathematics مقاله ای را دریافت می کند که در آن نویسنده ادعا می کند گام بزرگی را برای حل حدس اعداد دوقلو یافته است. جالب است که دقیقا بعد از سه هفته از ارسال مقاله به داوران، ژنگ گزارش داوری مقاله اش را دریافت کرده که در آن از این مقاله به عنوان مقاله ای درجه یک یاد کرده و به تحسین کارش پرداخته اند. این نویسنده، دکتر «يتانگ ژنگ» Yitang Zhang اهل کشور چين و استاد دانشگاه نيوهمپشاير (New Hampshire) می باشد که بعد از اخذ دکتری در سال 1991در مقطعي بدليل نيافتن يک شغل آکادميک، مدتي را به عنوان یک حسابدار و حتی مدتی در ساندویچی مترو مشغول فعاليت بوده است! آنچه کشف اين محقق را برجسته مي کند، ناشناخته بودن وي در ميان محققان رياضي است. چرا که از ایشان بعد از سال 2001 هیچ مقاله و یا کار پژوهشی منتشر نشده است. دستاورد اين رياضيدان گام مهمي در جهت اثبات نظريه مطرح در خصوص اعداد اول دوقلو (twin primes) محسوب مي شود. اگرچه اين تحقيق بطور قطعي وجود تعداد نامتناهي اعداد اول دوقلو را نشان نمي دهد، اما گام مهمي براي اثبات اين مسئله محسوب مي شود. برای اطلاعات بیشتر می توانید به آدرس زیر مراجعه نمایید.
http://www.wired.com/wiredscience/?p=158751
سعید علیخانی